![]() |
||||||||||
Luigi Musetti Pontremoli 21.01.1924, Pontremoli 15.05.1998 Nadài d'àutri tempi A m'arcòrd i nadài d'quand er ragàs Nadài d'àutri tëmpi e d'àutra šënta! A s' gü pënsév almén dui meši prima cun tant' ansia, cuntentësa e devusiùn. Bèi Nadài pr' i regài: un cavalìn e na sunaiëla, dui arànsi, un mandarìn, fighi sëchi, nisulìn, . un panturùn da du palanchë e ... tanta néva! Bèi Nadài pr' al magnèr: la Gigìna la n'purtév dui capùn e na galina, mai al gaI ch'i gü scapév; i sënri pr' i fritèi e i pori par la turta. Bèi Nadài religiuši d' vera feda: la nuvéna l'er fata da šënta ch'la sü vrév pü ben e l'er pü buna che, ala mësa d' mèšanota, sëntü cun gran pasiùn, la cantév la pasturèla cun l' aiüt dal campanùn. Un presèpi cun la rüfla, l'àrbar fat cun un sbransë d'pin i erun la gioia dü nui cifùtri ch'a s'cuntentévun d' tant pogh, anca d' pogh balìn!. Alùra a' n gh' évun tanti grii par la testa, érun pü ala buna, anca birichìn, però 'l mund i andév tant mèi: né amasamënti, né rapìn e an galéra a' n s' fev fèsta. Nadài d'àutri tempi e d'àutra šënta, d 'senta pü unèsta e pia, d' arcurdèr, sënsa ipucrisia, ai preputënti d'anchë. Nadài ch'i duvrésun arturnèr pr'i më fië! |
La bügadàra Dedica Ala cara siùra 'Nita ch'l'ha scunsümà la vita cun parécc àutar bügadàr e dIa Biédla e dal Piagnàr, ai vèci tempi dü me mà a bütèr su'n t'la bügà, cun afèt e simpatia e tanta nustalgia a 'n piagnarë dIa tèrsa età che d' li lur i 'n's'è scurdà parchë i i ha vist a tribulèr an t'la ièra a sciaquèr. "Të, bügadàra, t'er na lavurànta d'chi vèci tëmpi da temp urmài pasà; t'arivév, sì e no, 'všin ai quaranta stracàrga d' dulùri e tüta malandà pr'al brüt mestér che t'fev, më cara dona, cal gran brüt mestér ch'a t'ev ansgnà të mà: t'lavév par di àutri cm'ev ša fat te nona e, pü vot al dì, t' butév sü nt' la bügà. Lavèr cmè na sinquantina d'ani fa, cuI machine d'anchë, la n'è pü moda; alùra tanta fadìga mal pagà, pogh savùn, üntë d' gumdi e 'n brišìn d'soda. Soda? T'fev buìr l'aqua cun dIa sëndra e sü 'nt'al sandrùn t'versév piàn cl'alsìa; pr'i drapi negri d'druvév aqua d'ëndra, tüt coš ch' adès la spüsun cmè d'magìa. A'nt'la ièra t'arüdensév la te bügà cun tüti i tëmpi, cuI caudë e cuI šeI, sü 'n t'un lavadùr fat cun un sas spiatlà e sut ai šnuci un gram sach, pogh pü d'un vel. T'la stëndév sü 'n t'na corda fra dui salghi e 'l vënt, fastidiùš, i t'la fev antrighèr; an t'na giurnà t'lavév parëci carghi e d'pü t'gh'ev bšugn, tante d'pü t'duvév sciaquèr. I drapi, acsì, i agnìvun tantë bianchi che d'pü 'n s'pudrës, gnanch cun la puvra d'anchë, ma të d ' gh' avév, sempr' un gran mal ai fianchi ché t' lavurév tant quant a lavùr un bé. Oh! Bügadàra d' cal tëmp ch'i s'n'è andà, d'quand, me cifùtar, dal vot a t'fev 'rabìr! S'a pudësun artumèr an chi dì là, më l'aqua 'n t'la ièra a t'l'arfarës 'nstrubdìr. Luglio 1984 |
|||||||||