Luigi Poletti
Pontremoli 31.10.1864, Pontremoli 10.03.1967

Al Campanòn d'Pontrémal
Nostalgia Pontremolese
Parole e Musica di Luigi Poletti

IL MONUMENTO

D'an piàssa i s'àussë pr'aria cmè 'n gigàntë
Al Campanòn; Din Don:
I guard i téci, al céš, la jèra, 'l piàntë
Con protessiòn: Din Don:

E tüt queI ch'a s'pë védar
Dal Piagnàr a San Pédar,
Dal Bürél a l'Orsàr, Din Dan:
E dala Siza ai Marmi vèrs al mar.

Quand i a guardà
Tut chi stü còs ansémal,
I l'i arcònt a Pontrémal
I l'i arcònt a Pontrémal:
E i diš con cla se gòša da canòn

(Ritornello, scampanio a festa)
Dindindin dan dindindin don
Dindindin dan dindindin don
Din dan din don din dan din don
Don Don

II LA STORIA

I n'ha cgnossù del còš da quand i è 'n pìassa
Al Campanon; Din Don;
Lü i sa la storia dü mil ani e pàssa
Cmè Cicèron: Din Don:

I soldati du Spagna,
quüi dü Fransa e d' Lamàgna,
Parma, Genva e Milàn: Din Dan:
Ch' i han bastunà Pontrémal pèz che 'n can.
Tüt chi sti fati
Lü i armùšn' ansémal
E i arcont a Pontrémal
E i arcònt a Pontrémal
E i diš con cla se gòša da canon:
"Dindindin dan dindindin don
Dindindin dan dindindin don
Din dan din don din dan din don
Don Don

III LA VITA

Pü bèla, giùsta e santa, a gü sta a chër
N' àutra missiòn: Din Don:
Lü i segn a l' ior, lü I pianz par quëi ch'a mër,
E i fa orassiòn: Din Don:

Pr 'i malàdi i s' arcmàndë
Che l'aiùt a š' gü màndë,
E pr' al Festi arcordèr
Tüt al pü bèli nòt i fa stramzèr.
Al se batàcc
I è 'l cher ch'a bat ansémal
Con la vita d'Pontrémal
Con la vita d'Pontrémal:
E i dis con da se gòša da canòn:
Dindindin dan dindindin don
Dindindin dan dindindin don
Din dan din don din dan din don
Don Don
     
Al Lupomanàjo
Leggenda popolare

Quand l'è 'n ciòche d' nota da vèrs San Zümiàn
a ven di lamënti mèz òmun mèz can
ch'i t'mëtun an t' l' anrna na përa e 'n mistér
che i znùci e la vita tü t' sent arrnüsnèr!

I è 'l lüpomanàjo ch' i pass argürlùn:
i è 'n manga d' camìša, ì è sënsa causùn,
i bat dai Surcheti fin suvr' al Piagnàr
pr' al foss e i aldàmi i s' va rantanàr.

I can ch'a zir d' nota ch' i l' han za burì
(virtü d' ancantésme!) i càpitun lì:
cun lü tüti ansemàl i trëpiùn e i van
lü i bai cmè 'na bèstia e i pianz cmè 'n cristiàn.

I g 'ha i cavéi driti e l' occ tütt aséš,
an mèz ala Biédla i pass cmè 'n rodéz,
pr' i pü stanabüši ch'a s'poss mai truvèr,
pr' i miici d'rümënta lü i s'met a früghèr.

S' i trëv quarca curta ch' l' è büia e sbandà,
a gh' ciàp 'na gran smania d'muntèr sü par cà,
e l' è na furtüna che' l Ciél i abi vsü
che trei scalìn suli lü i poss muntèr sü!.

Se mai quarca nota t' a' l sënt arivèr,
o 'nfila 'n t' na curta o sërca d' vutèr:
ma s' i t' ha za viste e i è lì ch' i vegn,
eh!. .. të tira avanti però bada ben:

a' n gh' metr adòss i oci né dèrghë da mënt,
ma tira ben d' lünghe e fa mustra d' gnënt,
e se t' gh' avess anca pistola e bastùn
scantùna 'dré i müri, magari an gatùn!

Parchë s' i s'acorzë che t' l' abi guardà,
tü t' pë ‘rcmandèr l' anma, par të t' sé spacià!
cun tüt chi bajüchi lü i t'vul a cavàl
e ' n gh' è pü d' malisia, né forsa ch'a val.

I dišun ch' i sibi pü fort che Sansùn,
rabiùš cmè na tigra, nervùš cmè n' leùn,
e che sèrti ürlàsi d' an gula i büt fëra,
che te, pòvar diaval, t' mër ben dala përa!

Quand l' è 'n ciòchë d' nota e t'sëntë d'lüntàn
chi briüti lamënti, mèz òmun, mèz can,
artirt a cà tuga e prima ch' i pass
të stanga la porta e dagh al cadnàss!